امروزه، تعامل بلندمدت با تامین کنندگان در زنجیره تامین به فعالیت کلیدی سازمان ها تبدیل شده است و شرکت ها می کوشند به کمک آن، قابلیت های خود را بهبود بخشند. بر همین اساس، با توجه به محدودبودن تامین کنندگان توانمند، پیشرفت های مستمر تکنولوژیکی و نیازهای جدید بازار، لازم است لیست کوتاه تامین کنندگان هر سازمان گسترش یابد که فرایندی زمان بر و پرهزینه است؛ بنابراین توسعه قابلیت های رقابتی تامین کنندگان، راهکاری برای ایجاد منافع مشترک برای تمامی اعضا خواهد بود؛ اما جایگاه مناسب ارتقای تامین کنندگان کجاست و مقدمه آن چیست. در این پژوهش، مدلی فرایندی به همراه نرم افزار توسعه تامین کنندگان در حوزه پیمانکاری، با استفاده از الگوهای کیفی و مدل های پشتیبان تصمیم، همسو با پایداری زنجیره تامین معرفی شد. بدین منظور در کنار عوامل رشد، الزام های مشتری و صاحبان منافع در ابعاد زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی گنجانده شد. برای رسیدن به چنین دستاوردهایی، از روش هایی نظیر سرمایه گذاری، ارتقای اهداف کلیدی عملکرد و آموزش بهره گرفته شد. برای ارزیابی مدل پیشنهادی، ده تامین کننده واجد شرایط بهبود شرکت کنگلومرای پیمانکاری در حوزه های مختلف در ایران شناسایی و در هفت ماه در سه بخش شناخت، توسعه و پایش، و اجرا تحلیل شد. با توجه به نتایج، اعتبار مدل و نرم افزار در پنل های خبرگی پایش و تایید شد. از نوآوری های این پژوهش می توان به پیاده سازی هم زمان سه مرحله مدل در قالب مدلی یکپارچه اشاره کرد. محدودیت های این پژوهش، چالش در جلب مشارکت تامین کننده و اجازه ورود کارفرما به جزییات و طولانی شدن اجرای برخی اقدامات بهبود بوده است.

تدارکات عمومی (حامی) نوآوری سیاستی است که به دلیل سهم قابل توجه خریدهای دولت ها از اقتصادهای ملی، از اوایل قرن بیست و یکم مورد توجه کشورهای توسعه یافته به خصوص اروپا قرار گرفته است. این سیاست نوآوری طرف تقاضا با وجود جذابیت هایی که دارد بسیار اندک مورد توجه کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته قرار گرفته است که یک دلیل آن اقتضایات و نیازهای متفاوت این کشورهاست. از جمله اهم این اقتضایات توانمندی ناکافی تامین کنندگان است. این مقاله مروری با ارایه 1) مبانی نظری مطالعات توانمندسازی تامین کنندگان و سیاست تدارکات عمومی نوآوری، و 2) بررسی پژوهش های صورت گرفته، و 3) بررسی علم سنجی مقدماتی آثار علمی در این دو حوزه سعی دارد شمایی کلی از مطالعات مربوطه ارایه دهد. یافته ها نشان می دهند که هر دو حوزه با قلت و پراکندگی آثار علمی مواجهند. کشورهای پیشرفته-احتمالا به دلیل اینکه توانمندسازی تامین کنندگان در مقایسه با توسعه نوآوری هدف اصلی آنها نیست-توانمندسازی تامین کنندگان را به عنوان هدفی فرعی و تبعی از سیاست تدارکات عمومی نوآوری در نظر می گیرند که در طی مسیر توسعه نوآوری خودبه خود رخ می دهد. این در حالیست که کشورهای در حال توسعه نیازمند هدفگذاری عامدانه بر روی این نیاز خود طی اهرم کردن تدارکات عمومی هستند.

روش های گوناگونی به منظور کمک به تصمیم گیرندگان خرید برای رو در رو شدن با پیچیدگی های انتخاب یک تامین کننده مناسب در ادبیات تحقیق پیشنهاد شده است. اما این روش ها غالبا نگاهی تک بعدی و منفرد به فرآیند انتخاب تامین کننده دارند. همچنین، این روش ها معمولا، ابهام و عدم اطمینان موجود در مساله انتخاب تامین کننده را در نظر نمی گیرند. هدف این مقاله نیز پیشنهاد یک رویکرد چند مرحله ای جامع به منظور انسجام بخشی به فرآیند انتخاب تامین کننده است. در این رویکرد، سعی شده است ابهام موجود در فرآیند انتخاب که ناشی از استفاده از داده های خشک عددی است به حداقل برسد. این رویکرد مبتنی بر روش Fuzzy QFD است که در آن، به منظور انتخاب تامین کننده، از مفهوم خانه کیفیت که از ابزارهای رویکرد توسعه کارکرد کیفیت محسوب می شود استفاده شده است. از یک الگوریتم فازی به منظور تعریف متغیرهای زبانی برای بیان اهمیت نسبی متغیرهای درونی (WHAT) و بیرونی (HOW) خانه کیفیت و رابطه آنها با یکدیگر بهره برداری شده است. برای نشان دادن کاربردی بودن رویکرد پیشنهادی، یک مطالعه موردی نیز ارائه شده است. نتایج حاصل از مطالعه موردی علاوه بر رتبه بندی و انتخاب تامین کنندگان نهایی، نشان می دهد که منابع انسانی و زیرساخت ها و فن آوری مهم ترین معیارهای ارزیابی تامین کننده و کیفیت فنی و کارکردی محصول و وجود خدمات پس از فروش برای محصول، مهم ترین ویژگی های محصول از نظر سازمان مورد مطالعه هستند.